Hoewel ik mezelf niet als one of them beschouw (ik Twitter tenslotte niet over plasjes op potjes en dat soort jeukdingen) ben ik er wel degelijk één. Je zou het waarschijnlijk niet zeggen (toch?) maar ik ben moeder.
Als je geen moeder bent heb je niet door hoeveel tijd je hebt. Tijd om te stappen, tijd om uren te bellen, winkelen, tv kijken, werken, boeken lezen, om vervolgens weer te kunnen winkelen, je nagels overdag lakken en last, but not least: te slapen. Je eigen dingetje doen dus. 09.00 uur beginnen? Oh dan kan ik 08.20 uur wel opstaan.
Die tijd hebben we dus gehad.

Met het afscheid van mijn niet-moederschap, heb ik vrijwel direct afscheid genomen van mijn onbezorgde luxe leventje. Ook heb ik mijn flexibiliteit er uitgescheten tijdens mijn bevallingen. Neeeee, vóórdat ik kinderen kreeg vond ik dat verre van onbezorgd en luxe. Sterker: het was PURE rock´n roll! Ik ben in ieder geval langzaamaan omgetoverd tot een echte, tegen het verantwoordelijke aan, moeder. Er tegen aan hé? Want Godzijdank doe ik nog wel eens onverantwoordelijk.
Maargoed, ik ben dus wel een moeder. Die moeder die wel eens afspraken afzegt omdat ze moe is. Of omdat ze het zo retelekker vindt om op zaterdagavond even lekker op de bank te hangen. Gátver!

Zit ik door-de-weeks gezellig bij een vriendin, slaat de klok tegen een uur of 23.00 uur dan zeggen we tegen elkaar: “Oh jeetje het is al na elven, laten we er maar een eind aan breien”. Want ja, voordat ik thuis ben is het half twaalf en morgen om zes uur staat de eerste… nouja, je begrijpt me wel.
Vreselijk verantwoordelijk dus. Werd het net gezellig, moet er weer geslapen worden. Althans, een poging tot.

Zelfs in de weekenden vertoon ik van dat vreselijke verantwoordelijk gedrag. Geen vreemde excessen voor mij. Eén avondje los is het limiet. Want ja, twee avonden van het padje en het ochtendlicht begroeten, is misschien wat veel. Nee, op vrijdag doet Sam een wijntje maar gaat dan redelijk ‘op tijd haar mandje in’, want ze wil zo graag burgertrutterig naar de bakker ´voor het weekend´ en ook nog even naar de geitenboerderij en dat soort dingen.
Jak.

Voordat ik moeder werd dacht ik: ´Als ik later (later?) groot ben, dan heb ik alles voor elkaar. Het enige wat dan nog telt is waar ga ik heen op vakantie’. Leuk bedacht Sam, maar ik had nooit nagedacht over het fenomeen werk, geld verdienen, jezelf ontplooien, er-nog-een-beetje-appetijtelijk-uitzien- en kinderen die van ritme houden.
Zucht, ze hebben ze gewoon veel te leuk gemaakt, die kinderen van mij. Ik ben weer helemaal terug bij af. Face it: ik ben Sam en ik ben moeder. Ik heb verantwoordelijkheden dus ik moet verantwoordelijkheden nemen.

Gatver.
Ik ga naar de kroeg.