“Nou, ik ging vroeger niet met de bus naar school hoor, ik fietste 20 kilometer. En op zondag moest ik ook naar school. Iedere dag douchen? Laat me niet lachen, met acht kinderen in een teil water, één keer per week. En ik was de jongste dus als ik aan de beurt was, was het water al lauw en vies”.

Jahaaa, toen was geluk nog heel gewoon.

Hoewel ik me terdege bewust ben van het feit dat ik ben opgegroeid in een ´makkelijk´ tijdperk (jaren 80) blijf ik me verbazen over het feit dat tijden blijven veranderen.
Ik had bijvoorbeeld geen rijen DVD’s. Toen ik pak ‘m beet 15 jaar was kregen wij voor het eerst een videorecorder in huis. We hadden één videoband die er in paste:
The sound of -fucking- music.
Dus de hills waren bijna dagelijks alive bij ons thuis.

Ik keek ook niet stiekem naar sekssites want internet hadden wij uiteraard niet. Het meest smeuige wat ik keek of las, was het dagboek van mijn zus.
Nu ik 31 ben mag ik eindelijk praten van vroeger:
Hoewel het eigenlijk een raadsel is dat ik nog leef aangezien mijn ouders geen autostoelen hadden. Geen gordels droegen. Mijn ouders samen rookten in de auto met de ramen dicht. Ik geen helm op mijn kinderfiets droeg en er nog geen kindersloten bestonden en ik dus gewoon een fles chloor aan mijn mond had kunnen zetten.

Ik had geen Playstation, Nintendo DS, X-box, Videogames, 64 TV-zenders, DVD’s, Surround-Sound, een eigen TV (nu ook niet trouwens, maar dat is een ander verhaal), laptop en Hyves, Facebook of Twitter. Ik had geen volgers maar vriendinnetjes. Als ik met mijn vriendinnetje wilde spelen ging ik naar haar huis en belde ik aan. Mijn moeder bracht me niet en haalde me niet op.

Ik vraag me af: Kan de realiteit van vandaag tippen aan de nostalgie van vroeger?
Vroeger was geluk heel gewoon. Tsja, dat zal allemaal best. Maar ik vind de afstandsbediening reuze handig. Ik heb nooit meer mislukte foto’s, want: die wissen we. Niemand vindt het gek als ik (moeder van twee schatten) in de kroeg zit. Ik vind de Twix net zo lekker als de Raider, ik vind pannekoeken net zo lekker als pannenkoeken en hoewel we ze niet meer zo mogen noemen: negerzoenen smaken ook nog hetzelfde.

Dus, was geluk vroeger gewoner dan nu?
>>> Geluk is pas zichtbaar als het voorbij is. (Godfried Bomans)