Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

WAT IK KRIJG VAN AUTISME?

Klaar voor de toets en de presentatie stap ik dinsdagmorgen om 07.15 uur naast mijn studie- en reisgenoot Tineke in de auto en we besluiten dat we zenuwachtig zijn. Hoewel we elkaar nog maar net kennen, stress verbroedert, dat is duidelijk.

“Aan de studie-uren zal het niet liggen”, zegt Tineke. En vervolgens denken we dat we alles vergeten zijn.

En dat is toch onhandig zo vlak voor de toets over module 1.

We besluiten de koers toch maar voort te zetten richting Arnhem. Beladen met laptop voorzien van presentatie stappen we anderhalf uur later het lokaal in en maken de toets.

Voor deel twee van de afsluiting van module 1 moesten we drie filmfragmenten van een cliënt met ASS maken en daar aan de hand van de geleerde theorie een 15-minuten presentatie over houden. Ik leerde door deze beelden vooral veel over mezelf. Namelijk, dat ik vaak nog véél te snel ga voor de cliënt die ik filmde voor deze opdracht. Ik dácht dat ik hem wel genoeg puzzeltijd gaf, maar wat bleek was dat hij nog veel meer tijd nodig had.

Ik had mezelf gedwongen om voor deze presentatie alles uit mijn hoofd te leren, en zo voor de spiegel was me dat al 30 keer prima gelukt. Ik kletste als een ware Colette de Bruin, alles wat ik moest kletsen in keurig dertien minuten vol.

Eva Jinek eat your heart out!”, dacht ik regelmatig tijdens de voorbereiding van mijn presentatie. “Als ik dat diploma niet haal kan ik altijd nog solliciteren als presentatrice bij NPO.” Maar die dertien minuten werden er hooguit negen, terwijl in de niet-gekletste vier minuten de belangrijkste informatie zat. “Conclusie? Ehhh…wat?”

Fair enough. Eva Jinek blijft bij NPO, ik wacht op de uitslag.

En omdat ik tijdens mijn presentatie de conclusie (voorzien van de verklaringstheorieën) vergat wil ik dit blog graag afsluiten met de conclusie:

Van autisme krijg ik uitslag!