Boer zoekt vrouw-blog: “Opschepper!”

Boer zoekt vrouw-blog: “Opschepper!”

Bij Jaap hakt het er allemaal behoorlijk in. Hij voelt wel wat. Vlinders wil hij het niet noemen, maar toch vlinders.😂
Maar geen vlinders voor Marilyn. Jaap is volgens Yvon nog nooit bemind maar stuurt haar nu met tranen in zijn ogen naar huis.
Petra ziet haar kans schoon en wil hem een knuffel geven. Maar Jaap (die dus volgens Yvon nog nooit bemind is) vindt het wel zo netjes om daar even mee te wachten tot ze weg is.
Bij het eten is hij (de oogschaduw van) Marilyn alweer vergeten en hij grapt: “Ik ben altijd een onwijze opschepper zal ik maar even opscheppen?”

De vader van Steffie over de mannen: “Aan de maat kan het niet liggen.” Maar tijdens het keuzemoment zijn het opeens allemaal kleine ‘mennekes’. Aldus, Yvon.
Harold heeft trillende handjes en vertelt aan Yvon dat hij hoopt dat hij volgende week een dakdekker kan laten komen omdat hij dan een gat in het dak heeft gesprongen.😍
Na het strobaalmoment met Kevin is ze eruit, Kevin kan gaan en Harold is spontaan van zijn trillende handjes af.

Michelle laat haar mannen eens flink spuiten en vertelt dat “Moos” een mannenfobie heeft.
Zeno kan helaas gaan. “Maar”, zegt Michelle, “je moet vooral niet veranderen wie je BENT, blijf wie je BENT, je BENT een supertoffe gast.”

Wim laat de twee overgebleven dames aan zijn distels trekken. Marit voelt het vertrek van Marlies als een nieuwe start en Paula stelt: “Wim gaat geen koning flirt worden”.
(Wij wisten dat al Paula😂)
En hoewel buurjongen Klaas even komt vertellen dat Wim ook slechte eigenschappen heeft, de dames blijven hem aanbiddend aankijken in hun korte broekjes met witte gympies.

Marnix denkt dat het niet ‘langdurig gaat duren’. Hij blijkt wel complimenteus: “Met Janneke is het is gewoon goed, het is niet lief, het is niet spannend het is niet mooi, het is niet geil, het is eigenlijk niks. Maar niks is ook iets.”
Mijn advies voor Janneke: meid ren voor je leven!!

Boer zoekt vrouw-blog: “Dingetjes”

Boer zoekt vrouw-blog: “Dingetjes”

Michelle heeft een vuurtje gestookt. Ze vertelt over haar relaties: “Het was districtief”, (destructief Michelle). Ze kon zichzelf niet meer in de spiegel aankijken.
Het was zegmaar “een dingetje”.
Haar mannen zijn heus ook allemaal weleens gekwetst en Ruud (duidelijk de romanticus van ’t stel) zoekt geen vrouw maar een teamlid.
(en ja, dat zei hij echt😂)

Er heerst een gespannen sfeer op de vleesfokkerij. Marnix is onrustig, zijn gevoel van binnen is nog een drempel.
Willemijn ziet zichzelf wel met haar burnout op de boerderij zitten. Marnix ziet dat niet en stelt:
“Als je gelukkig wilt worden moet je het met jezelf zijn”
“Dat ben ik”
“Die indruk krijg ik niet”
“Die indruk krijg ik de laatste tijd wel”

Jaap is in zijn nopjes. Er is eindelijk leven in huis en hij kan zijn geluk niet op. Hij geniet zelfs van het tandenpoetsen. Normaal wast hij ’s morgens alleen zijn gezicht, nu is het gewoon gezellig!
De dames in Miss Etam-rokken dartelen gezellig om hem heen en hij schuift niks onder stoelen of banken want de dames worden ingewijd in het snijden der bloemen! Nee hoor mensen, met Jaap komt het wel goed!

Steffie heeft het gezellig gemaakt. Met een biertje en blokjes kaas met currysaus. Als ze ’s morgens wakker worden ligt Harold nog te slapen en Steffie quote:
“Die moet ze eige helemaal oplaaie om weer de leukste thuis te zijn vandaag.”
Als Harold smiddags eens een keer uit zijn bed komt zegt hij “oeps!”, maar Steffie vindt dat wel mooi: “Hij laat zich geen wind in de broek jagen”, en ze wil nog graag zijn trekker even testen. Op de trekker laat Harold Steffie zijn knop naar rechts trekken en hij vertelt: “Als je mijn oren ziet klapperen en mijn wangen rood worden, hou er dan maar rekening mee dat er geflirt wordt.”
Nou, Harold is een winnaar!

Ik zie het somber in voor Wim. De dames vinden hem wat matjes.
Ik noem dat sociaal onhandig.
Hij vertelt aan Yvon dat hij het nu nog steeds veel te vroeg vindt om tot actie over te gaan. (maar Wim, ze willen dat je ze in hun zij prikt!) Tijdens het volgende gesprek heb ik bijna mijn afstandsbediening opgegeten:
“Dat is toch raar? Dan is het zoiets van jij kan het zijn, jij kan het zijn, jij kan het zijn.”
(Ik vind vooral dit gesprek raar)
Over het keuzemoment vertelt hij rake woorden: “Het is simpel, ik moet er zo gewoon eentje eruit halen.”
Na het keuzemoment blijkt hij opeens heel daadkrachtig, nadat Marlies weg is trekt hij niet vier, maar drie biertjes open en zegt: “Biertje, proost en weer door”.
En zo is het Wim!

Boer zoekt vrouw-blog: “De logeerweek is begonnen!

Boer zoekt vrouw-blog: “De logeerweek is begonnen!

Jaap legt voor iedere vrouw een roos op bed. Er is nog nooit één vrouw in zijn leven geweest, laat staan drie, maar, “zo ben ik wel” zegt hij.
“Ik heb wat voor je meegenomen”
“Oh, thee”
“Wil je wat drinken?”
“Ja thee”😂
In zijn kas vertelt hij met passie over zijn knoppen.
Jaap zijn logeerweek kan beginnen!

Michelle lacht (hahaha) als ze vertelt dat ‘Indy’ de haan had doodgebeten (hahaha). Ze was er helemaal van over de flos! Ze vindt het maar niks dat de mannen haar niet komen helpen met het het eten maar legt de komkommerschijfjes het liefst op haar eigen manier op de sla.
Zeno is de filosoof van het stel. Hij quote (in sneakersokjes op klompen) “als je vragen hebt moet je ze stellen en dan krijg je antwoord.”

Wim vindt het nog te vroeg om te gaan sjansen. (Ik zou alvast beginnen Wim!!) Uiteraard ook hier een mooie quote van een van de dames: “Uien? Die vind ik niet lekker, dan krijg je zo’n uiensmaak in je bek.”
Wim voelt nog niet of de dames meer willen.. (Wim! Die korte spijkerbroekjes dragen ze niet voor niks!)

Steffie zit midden in het dekseizoen en vertelt haar mannen dat ze foto’s heeft van de baarmoeders maar dat ze ook best even van binnen mogen voelen.
Nou Stef, fisten op je eerste date, ìk heb het ze nog nooit aangeboden!

Marnix begint met de vraag wie de piepers jast. De vleesfokker is daar heel duidelijk in, daar begint hij niet aan.
Met zijn vieren in de kleine keuken worden de piepers gejast, de biefstuk gebakken en de bonen uit een blik in de pan gepleurd.

Heerlijke tv.

Boer zoekt vrouw-blog: “Ongemakkelijk 3.0: de speeddates”

Boer zoekt vrouw-blog: “Ongemakkelijk 3.0: de speeddates”

Jaap stelt zijn vrouwen gerust:
“You never get a second change to a first impression.” Het komt er niet vloeiend uit maar na vrouw acht gaat het prima.
Marjan (niet Marian) vertelt over haar kwetsbaarheid, er is namelijk nog niemand in haar hartje geweest (uhhh…). Ze vindt Jaap nuchter, dapper, moedig en stelt dat dat onzekerheid is. Jaap beaamt.
Als hij als eerste de bebeugelde roodharige krullenbol Gaby kiest kan ze het werkelijk niet geloven (en ik ook niet).

Hoekbank-boerin Michelle krijgt een doosje geluk. Ze moet het wel openmaken want het is spiritueel. Ze vindt het hartstikke leuk, “ik werk ook met energie”, vertelt ze.
Verder blijkt Michelle niet zo kritisch; als je van Babi pangang houdt, op je 30ste nog bij je moeder woont en van stoere dieren houdt is dat genoeg om door te gaan naar volgende week.

Marnix houdt niet van vrouwen met een eigen mening. Wel van vrouwen met koude voeten. Hij krijgt worst en blijkt een echte casanova: “Wat vind je het lekkerste deel van de koe?”
Geeft alle dames een bos bloemen maar wel met de boodschap dat dat eenmalig is.

De mannen van Steffie staan letterlijk en figuurlijk hoog op de ladder. “Nondeju”, zegt ze. “Wat zijn ze allemaal leuk”, en ze zijn ook ècht allemaal gekomen!
Het gaat allemaal wat moeizaam. Jan verklaart: “ik moet nog loskomen”, maar daarop antwoordt Steffie terecht: “we hebben maar vijf minuten”.

Over Wim niets geks te vertellen, ik vind het jammer dat Tjitske met haar rottende sperziebonen in haar stadse moestuintje niet door is naar volgende week.

Boer zoekt vrouw-blog: “De gediskwalificeerde boer”

Boer zoekt vrouw-blog: “De gediskwalificeerde boer”

Boer Wim heeft last van een klein dingetje en vindt vrouwen boven de 35 oude vrouwen.
Boerin Michelle krijgt mannen in kratjes van de lopende band, Jaap moest uit de kas komen (en heeft naar eigen zeggen een vrouw nodig die hem uit de tuin trekt).

Yvon is onbedoeld grappig; Jaap: “Er zijn knappere mensen dan ik”
Yvon: “Dat klopt”.

Maar klap op de vuurpijl is boer Remco die een door de KRO geregelde surprise party kreeg met een feesttent vol geile brievenschrijvers maar daarvan had ‘ie de helft al gehad. Remco heeft er spijt van maar NPO is hier niet van gediend en heeft hem wegens fraude gediskwalificeerd.
Kortom: dit wordt een fantastisch seizoen!
Zonder Remco!

Blog #7 Post-HBO Geef me de 5

Blog #7 Post-HBO Geef me de 5

Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

CASS WIL GEEN AFWISSELENDE BAAN!

 “Je komt te werken in een dynamisch team, de functie is afwisselend, geen dag is hetzelfde. Alle opdrachtgevers stellen verschillende vragen en al je collega’s hebben een andere benadering en specialisme.”

Klinkt als een toffe baan vind je niet?

In mijn werk als begeleider voor mensen met ASS zochten mijn collega’s en ik constant naar afwisseling voor onze cliënten. Een aantal jaren geleden kwam er zelfs een gedragskundige op onze groep die ons vertelde dat het tenenkrommend was dat wij onze cliënten al jaren dezelfde puzzel lieten maken.

Met het schaamrood op onze kaken hebben we deze puzzels toen in de container gegooid.

Remco heeft ASS en draait dopjes op schroeven. Dit vindt hij harstikke leuk. Hij is er heel geconcentreerd mee bezig zijn en voelt zich belangrijk omdat de meneer die die schroeven aan het einde van de week ophaalt blij is met zijn geleverde diensten.

Maar naast dat schroevenwerkje pakte Remco ook nog lepeltjes en kurken in. Op zich zagen wij best dat hij dat aanzienlijk minder leuk vond, maar hey! We hebben allemaal dingen op ons werk die minder leuk zijn en hallo! Dan doet hij de héle dag die schroeven, dat kan toch niet?

Daar kwam mijn Geef me de 5-denkwijze om de hoek. Want terwijl docente Nienke even meekeek naar mijn filmbeelden kwam ik eigenlijk zelf al tot de conclusie die ik haar zag denken:
Wie zegt dat het zielig is dat hij alleen nog maar dopjes op schroeven draait?

Je begrijpt het al;
Lepeltjes, bakjes, kurken: alles de prullenbak in en vanaf nu heeft Remco een nieuwe baan. Hij doet schroeven!

“Je komt te werken in een eentonig team, de functie is niet afwisselend, elke dag is hetzelfde. Al jouw opdrachtgevers stellen dezelfde vragen, al je collega’s hebben dezelfde benadering en niemand heeft een specialisme. De dopjes moeten op de schroeven en dat is eigenlijk alles”.

 

Blog #6 Post-HBO Geef me de 5

Blog #6 Post-HBO Geef me de 5

Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

PROBLEMEN

“Intellectuelen lossen problemen op. Genieën voorkomen ze.”, zei Albert Einstein.

Nu is voorkomen natuurlijk beter dan genezen maar voor de Post-hbo-opleiding Geef me de 5 gaan wij op dit moment vooral aan de slag met problemen.

Voor de portfolio-opdracht van deze module wilde ik Remco filmen tijdens zijn dagprogramma. En de opdracht was dat ik net zo lang filmde tot ik drie problemen van Remco in kaart had gebracht.

Het vinden van problemen was een probleem op zich. Ik wilde geen problemen die zich vanzelf oplossen, want dan had ik na een kwartiertje alweer nieuwe problemen nodig. Maar ik wilde ook geen problemen die zo onoplosbaar zijn dat ik geen vooruitgang kan boeken. Zowel voor Remco, als voor mijn portfolio-opdracht. Ik wil tenslotte wel laten zien dat ik de problemen voor hem op kan- en ga lossen met de methode van Geef me de 5.

De problemen die ik gefilmd heb hebben alles te maken met het feit dat de dag niet duidelijk is voor Remco, en daar vloeien de problemen als vanzelf uit voort.

Op mijn filmbeelden zie ik dat Remco zijn werkplek niet kan ordenen, daar moet hij bij geholpen worden. Ook zie ik dat hij moeite heeft met de tijd. Al ver voor koffietijd zit hij aan de koffietafel. “Dat is toch geen probleem?”, zou je zeggen. Wel voor Remco. Want hij vindt het niet prettig om lang te moeten wachten.

Ik ben dus wat betreft de problemen voor mijn opdracht onder de panne.

Reden voor een feestje zou je zeggen. Maar niet voor Remco natuurlijk. Want deze problemen zijn vervelende obstakels die niet fijn voelen en zijn ontwikkeling in de weg staan.

Maar uiteindelijk staat niet het probleem maar de oplossing centraal.
En die oplossing zit ‘m in de methode van Geef me de 5. En dat is tegelijkertijd goed nieuws voor Remco als moeilijk (maar leerzaam) voor mij.

Maar ik ga ermee aan de slag voor Remco én voor mezelf. want zoals Albert Einstein ook zei;

“Te midden van de moeilijkheid ligt de mogelijkheid.”

Blog #5 Post-HBO Geef me de 5

Blog #5 Post-HBO Geef me de 5

Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

DE FUNDERING VAN EEN NIEUWE SUPERMARKT

Ik kijk uit het raam. Aan de overkant van mijn huis wordt een nieuwe supermarkt gebouwd. Aannemers en bouwvakkers met grote machines zijn bezig met de fundering voor het gebouw dat hier binnen afzienbare tijd gebouwd zal worden.
Ik heb geen verstand van de fundering die aan de basis van deze supermarkt ligt, maar ik besef dat module 2, waarmee ik nu aan de slag ga hetzelfde werkt.

In module 2 leren we hoe we het leven van iemand met autisme zo duidelijk en voorspelbaar mogelijk kunnen maken. Wat een basisfundament is binnen de methodiek van Geef me de 5 en waar we op moet letten bij het maken van een passende dagstructuur.

We gaan een basisfundament bouwen!

Een gebouw heeft een fundament nodig dat het bouwwerk kan dragen en ondersteunen. Het moet voor stabiliteit zorgen. Als ik straks mijn boodschappen doe in die nieuwe supermarkt, dan vertrouw ik op de vakkennis van de aannemers en de bouwvakkers. En terecht. Het zou wat zijn als ik bij ieder bezoek aan de supermarkt moet twijfelen of het gebouw wel sterk genoeg is dat het rechtop blijft staan.

Wij leren tijdens de Post-hbo-opleiding Geef me de 5 de kern van deze methode;
het maken van een basisfundament van het opstaan tot het naar bed gaan, zodat er veiligheid ontstaat voor al die mensen met autisme. Zo geven wij ze grip op hun leven en kunnen zij zich ontwikkelen.

Metaforisch gezien hetzelfde als de bouw van die nieuwe supermarkt dus. En het leuke is dat de methode die wij leren heel concreet uitwerkt hoe wij dat moeten doen. Welke soorten ondersteunende middelen zijn er om structuur visueel te maken? Welk middel kiezen we en waarom zetten we zo’n middel in?

Kortom; alle middelen komen aan bod in deze module. En dat is maar goed ook, vind je niet?
Een vakman heeft immers goed gereedschap nodig.

 

 

Blog #4 Post-HBO Geef me de 5

Blog #4 Post-HBO Geef me de 5

Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

WAT IK KRIJG VAN AUTISME?

Klaar voor de toets en de presentatie stap ik dinsdagmorgen om 07.15 uur naast mijn studie- en reisgenoot Tineke in de auto en we besluiten dat we zenuwachtig zijn. Hoewel we elkaar nog maar net kennen, stress verbroedert, dat is duidelijk.

“Aan de studie-uren zal het niet liggen”, zegt Tineke. En vervolgens denken we dat we alles vergeten zijn.

En dat is toch onhandig zo vlak voor de toets over module 1.

We besluiten de koers toch maar voort te zetten richting Arnhem. Beladen met laptop voorzien van presentatie stappen we anderhalf uur later het lokaal in en maken de toets.

Voor deel twee van de afsluiting van module 1 moesten we drie filmfragmenten van een cliënt met ASS maken en daar aan de hand van de geleerde theorie een 15-minuten presentatie over houden. Ik leerde door deze beelden vooral veel over mezelf. Namelijk, dat ik vaak nog véél te snel ga voor de cliënt die ik filmde voor deze opdracht. Ik dácht dat ik hem wel genoeg puzzeltijd gaf, maar wat bleek was dat hij nog veel meer tijd nodig had.

Ik had mezelf gedwongen om voor deze presentatie alles uit mijn hoofd te leren, en zo voor de spiegel was me dat al 30 keer prima gelukt. Ik kletste als een ware Colette de Bruin, alles wat ik moest kletsen in keurig dertien minuten vol.

Eva Jinek eat your heart out!”, dacht ik regelmatig tijdens de voorbereiding van mijn presentatie. “Als ik dat diploma niet haal kan ik altijd nog solliciteren als presentatrice bij NPO.” Maar die dertien minuten werden er hooguit negen, terwijl in de niet-gekletste vier minuten de belangrijkste informatie zat. “Conclusie? Ehhh…wat?”

Fair enough. Eva Jinek blijft bij NPO, ik wacht op de uitslag.

En omdat ik tijdens mijn presentatie de conclusie (voorzien van de verklaringstheorieën) vergat wil ik dit blog graag afsluiten met de conclusie:

Van autisme krijg ik uitslag!

Blog #3 Post-HBO Geef me de 5

Blog #3 Post-HBO Geef me de 5

Voor Geef me de 5 schrijf ik een terugkerende blog over de Post-HBO die ik volg aan de Geef me de 5-academie”.

WAKU WAKU MAAR MEE!

Rob Fruithof heeft (n)iets met mijn diploma te maken!

Herinner jij je Rob Fruithof nog? Van Waku Waku, het programma waarin bekende Nederlanders met het goed beantwoorden van dierenvragen zoveel mogelijk knuffelaapjes konden verdienen?

Ik dus wel. Nu is Rob Fruithof niet iemand waar ik dagelijks mee bezig ben, vandaar dat ik onlangs, toen ik met mijn vriend op de bank zat me zo verbaasde dat wij in a split of second zijn naam herinnerden. Sindsdien spreken wij over het ‘robfruithoflaatje’ als we ons iets herinneren wat niet per se ter zake doende is voor het moment.

Wat dat te maken heeft met de Post-hbo-opleiding Geef me de 5?

Alles!
Toen ik de literatuur erop nasloeg voor module 1 kwam ik erachter dat onze herinneringen worden opgeslagen in de hippocampus en dit dus niet het ‘robfruithoflaatje’ heet.

Ja mensen! Het is begonnen! Ik ben een student!
Want om alle mensen met autismespectrumstoornis goed te kunnen begeleiden met de methode van Geef me de 5 moeten we eerst weten hoe het brein werkt. We leren de verschillen tussen de normale en de speciale werking van de hersenen, de waarneming en de zintuigen.

En dat brein van ons, dat zit behoorlijk ingewikkeld in elkaar, laat staan het brein van de mensen waarvoor deze methode is ontwikkeld. En mijn brein moet een hoop onthouden kan ik je vertellen.

Rob Fruithof is opgeslagen als verbinding tussen mijn zenuwcellen. Als ik Waku Waku hoor, of knuffelaapjes zie, worden de verbindingen actief en herinner ik me hem.

Maar aan het einde van deze opleiding heb ik niets aan informatie over Rob Fruithof. Het is zaak dat ik alle lesstof naar mijn langetermijngeheugen zie te transporteren door herhaling, en door verbanden te leggen.

Ik zeg Rob Fruithof vaarwel en ik ga nieuwe informatie herhalen, actief verbinden met al mijn eerder opgeslagen kennis zodat ik aan het einde van deze opleiding mijn diploma op kan halen.

Want voor knuffelaapjes doe ik het niet.